MAMO, STO LAT!!!

Dzisiaj urodziny mojej mamy. Zaraz szybko się pakuję i zostawiam Wrocław, żeby odwiedzić mamę. Zaplanowany prezent już czeka w salonie SPA, więc mam nadzieję, że ten dzień będzie dla niej pełen spokoju i przyjemności. Teraz przypomniały mi się sytuację, dość zabawne, kiedy  faceci nas podrywali nie przypuszczając, że to matka i córka. Do dziś się śmieję, że na "podryw" to tylko z mamuśką będę wychodzić. Nie będę tutaj zdradzać, ile lat dzisiaj kończy, ale pochwalę się, że wygląda na 10 mniej! Już tyle osób nie uwierzyło, że ma dwie dorosłe córki, bo przecież tak młoda kobieta nie może jeszcze! Ale ja myślę, żeby być młodym, nie trzeba ubierać się jak nastolatki czy stosować sto tysięcy kremów przeciwzmarszczkowych, tylko trzeba mieć w sobie tego ducha młodości. Optymizm i wewnętrzny duch młodości to chyba właśnie eliksir na długowieczność.

Nasze babskie wakacje w Prowansji. Od razu widać jak promienieje! 

To zdjęcie przypomina nasz wspólnie spędzony czas, bo na co dzień nie mamy go zbyt wiele. Ja już wyfrunęłam z rodzinnego gniazda. Duże miasto wciąga w szybki tryb życia, studia, praca i tak w kółko. Teraz własnie spełnia się marzenie mojej mamy - domek na wsi. Wielkie przygotowania do przeprowadzki w lipcu, no i oczywiście do remontu starego domu. Każdy jest tym podekscytowany, a my z mamą szalejemy z pomysłami aranżacji i dekoracji. Myślę, że ten dom stanie się moją odskocznią i samotnią od wielkiego miasta...:) Już się nie mogę doczekać porannej kawy na tarasie...achhh ale to już niedługo;)

A teraz, mamuś! Wiem, że zawsze będziesz młoda, bo to płynie z twojego wnętrza i żadna metryka tego nie zaburzy. Każdego dnia spełniaj swoje marzenia!!! I niech zawsze słońce świeci Ci mocno w duszy, tak jak dzisiaj na niebie! Kocham Cię:*

P.S. I tak zaraz się zobaczymy, bo przyjadę i Cię wyprzytulam, ale musiałam to napisać;)

ZAPIEKANKA WŁOSKA

Specjalnie dla Pauli, która mi się tu uprasza o przepis:)
Kuchnia francuska i włoska to moje ulubione, więc cały czas wracam do tych przepisów. Już na weekend zaplanowałam, że ją zrobię. W tym tygodniu jestem zalatana, a na nią trzeba trochę więcej czasu poświęcić. Także jeśli nie macie pomysłu, co ugotować najbliższym, to może spróbujcie tego. Wierzę, że wszystkim będzie smakować;-)

250 g makaronu rurki
300 g mięsa mielonego
2 duże cebule
2 puszki krojonych pomidorów
6 jajek
200 g mozzarelli
100 g sera żółtego
czosnek
sól, pieprz
oliwa z oliwek
masło do wysmarowania naczynia

Pokrojoną cebulkę smażymy na patelni, a potem dorzucamy mięso mielone. W tym samym czasie gotujemy na twardo jajka, a w drugim garnku makaron. Prawdziwi Włosi nie żałują soli, nie pytają się ile trzeba, tylko po prostu sypią. I to z jaką gracją! Więc do makaronu sypię sól z gracją, tyle, na ile mam ochotę;) Makaron przestajemy gotować 2-3 minuty przed planowym zakończeniem, żeby był taki lekko pół-twardy, bo zdąży jeszcze zmięknąć w trakcie pieczenia ze wszystkim. Przygotowujemy także sery: mozzarellę kroimy w kostkę, a żółty ser (może być gouda, edamski, jaki macie pod ręką;-) trzemy na tarce.
Naczynie (ja używam żaroodpornego) smarujemy masłem i naprzemiennie układamy w nim warstwy: sos pomidorowy, warstwę makaronu, sos pomidorowy, mięso, mozzarella, makaron i ser żółty. I tak na przemian, aż skończą się wszystkie składniki.
Całość przykrywamy folią aluminiową, pieczemy w piekarniku ok. 40 min. w temp. 180-200 stopni.

Bon appetit!!!

P.S. Zdjęcie dorzucę, jak tylko ją zrobię. Achhh przez to pisanie, głodna się zrobiłam...;-)

KURCZAK W SOSIE CURRY

Jeden z moich ulubionych sosów, bo taki prosty i pyszny!

Co potrzebne?:
2 piersi z kurczaka
1 cebula (duża)
śmietana 18%
curry
sól, pieprz
oliwa z oliwek

Pokrojoną cebulę (w pół-księżyce) smażymy na patelni do momentu, aż się zeszkli. Następnie dorzucamy kawałki kurczaka. Kiedy będą już zarumienione dolewamy śmietanę (jeśli to małe opakowanie, to całe, jeśli duże to połowa). Dusimy, przez jakieś 10 minut, aby wszystkie składniki połączyły się ze sobą. Jeśli śmietana za bardzo się zetnie, trzeba trochę dolać wody. Wrzucamy curry (z reguły sypię prawie połowę opakowania, żeby dobrze poczuć smak), doprawiamy solą i pieprzem i czekamy chwilę, aż wszystko razem nabierze smaku;-)
I gotowe!
Najlepiej smakuje z ryżem;-)

Bon appetit!!!

P.S. Jak kiedyś miałam już bardzo dojrzałego banana, prawie czarnego, którego pewnie bym nie zjadła, to pokroiłam go i dorzuciłam do sosu (musi się trochę poddusić wcześniej z samym kurczakiem) Wyszła pycha! Taki słodko-kwaśny smak:)

KURCZAK W SOSIE WIOSENNYM

Myśląc wciąż o moich koleżankach studentkach, chcę im pokazać, że gotowanie w czasach studenckich może być proste i zdrowe, a przede wszystkim szybkie! Bo naprawdę, dziewczyny ile można zjeść zupek chińskich czy odgrzewać gotowce ze słoika?!
Mam tutaj coś, co jest zdecydowanie lepsze od tych wszystkich sosów z Knorra, a przygotowanie jego zajmuje tyle samo co ze słoika:)

Co jest potrzebne?:
 2 piersi z kurczaka
 3 łyżki mleka
 1 łyżka mąki
 1 łyżka musztardy
 koper (dużo!;-)
 kostka bulionu rosołowego
 oliwa z oliwek
 sól, pieprz

Pokrojone piersi z kurczaka wrzucić do rondelka i podsmażyć je na oliwie. W momencie kiedy kurczak się zarumieni dolewamy bulion rosołowy. Wcześniej kostkę bulionu wrzucam do kubka i zalewam wrzątkiem (kubek jest to dobra proporcja do sosu). Kurczak w tym bulionie ma się dusić. A w tym czasie przygotowujemy: w miseczce mieszamy mleko, mąkę i musztardę (3xM) na gładką masę (żeby nie było grudek!). Wlewamy to do duszącego się kurczaka, wciąż mieszamy aż wszystko ładnie się połączy. Możemy lekko doprawić, ale musztarda już i tak nadaje rewelacyjny smak. A na samym końcu, gdy skończymy gotować, dorzucamy pokrojony koper.
Można zjeść z ryżem, młodymi ziemniakami, ale ja najbardziej lubię z kuskusem (więc jeszcze szybciej:-)
Wszystko mi zajęło może z 15 minut;-)

Bon appetit!!!

CIASTO CZEKOLADOWE Z MIKROFALÓWKI

Gosia mnie tu poganiała, żebym szybko podała przepis na ciasto czekoladowe.
Odkryłam go we Francji (znów!), kiedy miałam straszną ochotę upiec ciasto, a nie miałam piekarnika. I nawet nie spodziewałam się, że mikrofalówka będzie takim zbawieniem.
Co będzie potrzebne:

2 tabliczki gorzkiej czekolady
125 g masła lub margaryny
125 g cukru
60 g mąki
3 jajka
1 łyżeczka proszku do pieczenia
orzechy włoskie, cynamon lub co, kto lubi z czekoladą:-)

Czekoladę połamać na kawałki i wrzucić je do szklanego naczynia (najlepiej okrągłe, ja używam żaroodpornego), dodać masło i rozpuścić je razem w mikrofalówce na 2 minuty, potem wymieszać na gładką masę.
W drugiej misce ubić jajka, potem dodać cukier, mąkę i proszek do pieczenia. Następnie przelać to do naczynia z czekoladą i masłem i delikatnie wymieszać. Uwielbiam ten smak czekolady z resztą składników! Oblizuję łyżkę jak małe dziecko:-) hehe

 Jeszcze czekolada na ustach mi została, po tym oblizywaniu ;)

Na końcu możemy dorzucić orzechy lub cynamon, lub cokolwiek innego co nam smakuje z czekoladą:-)
Całość pieczemy w mikrofalówce przez 8 minut w najwyższej mocy ( z reguły to 850W).

Wiem, że dla wielu to może być niewyobrażalne, pieczenie w mikrofalówce! Moje koleżanki nie wierzyły mi i stały całe 8 minut patrząc jak rośnie i jak zapach roznosi się po kuchni. Jak już się później do niego dopadły, to niewiele zostało ;-)
Także jest to ciasto na niezapowiedzianych gości, na małego głoda albo nawet na urodziny. Łącznie ze zjedzeniem wszystkiego zajmuje to jakieś 20 minut ;-)

I już połowa zjedzona do kawki!!! :)

Bon appetit!!!

NALEŚNIKI Z SEREM PLEŚNIOWYM

Kolejne naleśniki, tym razem z serem pleśniowym...
Niewiele nam jest potrzebne, a smak jest rewelacyjny!
 szynka
 ser pleśniowy
 orzechy włoskie
 sól, pieprz
Tak samo, jak w naleśnikach "complet", w momencie, gdy jedna strona jest już upieczona przewracamy na drugą i zaczynamy od szynki, pokrojonego w plastry sera pleśniowego, a na końcu pokruszone orzechy. Składamy na pół, a potem jeszcze raz, żeby wyszedł trójkąt.

Bon appetit!!!

NALEŚNIKARNIA

Gotowanie odkryłam dopiero dwa lata temu, a wcześniej to nawet panierki do kotleta nie potrafiłam zrobić;-) Momentem przełomowym była Francja. Roczny pobyt tam pokazał mi, że potrafię i nauczyłam się kultury jedzenia. Uwielbiam gotować dla kogoś! Wtedy jedzenie nabiera innego smaku, spędzony czas z innymi pozwala na relaks i przyjemność. Gotuję prosto, bo we Francji dowiedziałam się, że sekret tkwi w wydobyciu składników bez nadmiernego przyprawiania. Zbyt duże mieszanie, dokładanie kolejnych rzeczy burzy smak.
Chciałbym też pokazać moim koleżankom studentkom, ale oczywiście też innym "niewolnikom zupek chińskich", że gotowanie może być proste, łatwe i przyjemne.
Dziewczyny startujemy!

P.S. Panowie (jeśli to czytają), nie obrażajcie się na mnie! Dla was też są te przepisy! ;-)

 CRÊPERIE

czyli NALEŚNIKARNIA

Zaczynam od mojego popisowego dania. Wiele czasu potrzebowałam na znalezienie idealnych proporcji na ciasto naleśnikowe. Każdy mówił inaczej, tu dodaj proszek do pieczenia albo wodę gazowaną, albo, albo... Na szczęście Francja! Sekret znów tkwi w prostocie. Wbrew pozorom Francuzi nie gotują w skomplikowany sposób, ale za to jak pysznie!

Moi znajomi, jak się tylko dowiedzą, że robię naleśniki to za 5 minut już są. Moja siostra jak tylko do niej przyjadę, to prosi mnie o nie. Jedynie mojej mamie dałam przepis, ale ona powiedziała, że tak jej nie wychodzą. Teraz podzielę się moim sekretem z innymi, żebyście też poczuli ten piękny unoszący się zapach w kuchni i sprawili przyjemność swoim najbliższym:)

Ciasto na naleśniki:

4 szklanki mleka

3 jajka (najlepiej wiejskie, nie dawajcie nigdy tzw. "trójek")

2 szklanki mąki

1 szczypta soli (nawet jeśli robicie na słodko)

0,5 szklanki cukru (jeśli na słodko)

Wszystko zmieszać mikserem albo trzepaczką (ale to już trzeba mieć dużo sił, żeby mieszać ;-)

Z tych proporcji wychodzi 12-13 naleśników na średniej patelni, w zależności czy potrzebujecie mniej lub więcej odpowiednio zmieniacie proporcje. 

Ważne jest też, żeby nie lać olejem po patelni!!! Polacy mają nieznośną tendencję do przesadzania z tłuszczem. Tutaj wystarczy delikatnie polać na ręcznik papierowy i co drugi naleśnik przetrzeć patelnię. Jeśli ktoś nie ma teflonowej patelni, to trzeba przecierać przed każdym naleśnikiem. Jeśli będziemy polewać olejem cały czas, naleśniki wyjdą zbyt tłuste, a nie puszyste.

W tym cieście ważne są jajka, dlatego zaznaczyłam wcześniej. Jajka nadają puszystości, więc jeśli to będą "trójki", czyli najgorsze jajka, bo kury hodowane są w niehumanitarny sposób. Staram się zawsze mieć wiejskie jajka prosto z targu.

I do dzieła!

NADZIENIE

Ze względu, że zaczęłam swoją kulinarną przygodę we Francji, to będą tradycyjne naleśniki francuskie, czyli "complet" (dla mojej siostry, jej ulubione):

jajko

szynka

ser żółty (starty lub w plastrach)

Kiedy już jedna strona naleśnika jest upieczona, przewracamy i w tym momencie kładziemy do połowy plasterek szynki, po dłuższej chwili dorzucamy ser żółty (starty rozpuści się szybciej), a na końcu wcześniej przygotowane jajko. Jajko rozbijamy do miseczki i "rozbełtujemy" je. Na naleśnika dajemy kilka łyżek rozbełtanego jajka, żeby zajęło całą jego powierzchnię. Czekamy, aż jajko zetnie się i składamy na pół, a za chwilę jeszcze raz na pół. Powstanie trójkąt. Jeśli ktoś lubi bardziej na ostro, to może sobie wcześniej przyprawić.

I już można wszamać! Czasami można się najeść tylko tym jednym naleśnikiem, bo naprawdę jest bardzo sycący.

Bon appetit !!!

P.S. Zdjęcia wkleję później jak zrobię naleśniki, bo na dzisiaj zaplanowałam niedzielny rosół i pieczone skrzydełka. W kolejnych postach zamieszczę kolejne nadzienia do naleśników, bo mam ich sporo. A za niedługo będą też tradycyjne bretońskie naleśniki.